İlkokula Hazır Bulunuşluk Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışması

Halit KIRIKTAŞ, Tuncay CANBULAT

Öz


Bu araştırmada, ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazır bulunuşluk düzeylerini belirlemek amacıyla geçerli ve güvenilir bir öğretmen değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi amaçlanmıştır.  Araştırmanın elde edilen veriler, İzmir Buca merkez ilçesinde yer alan ilkokullarda öğretim faaliyetlerine rehberlik eden ve çalışmaya gönüllü olarak katılan 26 sınıf öğretmeninin 620 birinci sınıf öğrencisinden toplanmıştır. Çalışmada ölçme aracının geçerlilik düzeyini belirlemek için Açımlayıcı ve Doğrulayıcı faktör analizi yapılmış ve madde-toplam korelasyon katsayıları hesaplanmıştır. Güvenirlik çalışmaları kapsamında ise Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayıları hesaplanmıştır. Süreçte yapılan Açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre, ölçme aracının 33 maddeden oluştuğu ve dört faktörlü bir yapıya sahip olduğu anlaşılmıştır. Yapılan istatistiksel işlemler sonunda ölçeme aracının ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazır bulunuşluk düzeylerini belirlemek amacıyla geçerli ve güvenilir bir öğretmen değerlendirme ölçeği olduğu görülmüştür. Ölçeğin sonraki çalışmalarda değişkenleri belirlemesi açısından kullanılması önerilir.  


Tam Metin:

PDF

Referanslar


Başar, E. (2001). Genel öğretim yöntemleri. Samsun: Kardeşler Ofset ve Matbaa.

Başaran, İ. E. (1998). Eğitim psikolojisi (5. Baskı). Ankara: Aydan Web Tesisleri.

Baykal, A. (1994). “Davranış ölçümünde yapısal geçerlik göstergesi.” Türk Psikoloji Dergisi, 33, 45-50.

Bloom, B. (1995). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (2. Baskı). (Çeviren: Durmuş Ali Özçelik). Ankara: Milli Eğitim Basımevi.

Binbaşıoğlu, C. (1995). Eğitim psikolojisi (9. Baskı). Ankara: Yargıcı Matbaa.

Bryman, A., & Cramer, D. (2005). Quantitative data analysis with SPSS 12 and 13: a guide for social scientists. Psychology Press.

Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum.

Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Research methods in education. (6th ed). New York: Routledge.

Çataloluk, C. (1994). Farklı sosyo-ekonomik ve kültürel ortamlarda yetişen çocukların okul olgunluğu açısından karşılaştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Gorsuch, R. L. (1983). Factor analysis (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Erlbaum.

Gümüş, S. (2013). 1. Sınıfa Başlama Yaşının Değerlendirilmesi. Öğretmen Dünyası Yıl:34/ Haziran 2013/ ISSN: 1300-2759 sayı: 402. ss:7-8.

Gündüz, F. ve Çalışkan, M. (2013). 60-66, 66-72, 72-84 Aylık Çocukların Okul Olgunluk ve Okuma Yazma Becerilerini Kazanma Düzeylerinin İncelenmesi. TurkishStudies - International Periodical ForTheLanguages, Literatureand History of TurkishorTurkic, 8(8), 379-398.

Fidan, M.,Taşçi, N. ve Yılmaz, N. (2013). İlkokul Birinci Sınıf Öğretmenlerinin 60-66 Aylık Öğrencilerine İlişkin Görüşleri (Yayımlanmamış araştırma).

Haladyna, T. M., & Rodriguez, M. C. (2013). Developing and validating test items. Routledge.

Johnson, B., & Christensen, L. (2000). Educational research: Quantitative and qualitative approaches. Allyn & Bacon.

Kapçı, E., Artar, M., Çelik, E.G., Daşcı, E ve Avşar, V. (2013). İlkokul Birinci Sınıfa Farklı Yaşlarda Başlayan Çocukların Ruhsal ve Sosyal Gelişimi ile Akademik Benlik Algılamaları Açısından Karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Yayınlanmamış Proje.

Kerimoğlu, F. (2014). Farklı Yaştaki Çocukların Oluşturduğu İlkokul 1. Sınıflarda Yaşanan Sorunların Belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Kline, P. (1994). An Easy Guide to Factor Analysis, London: Routledge.

Lawshe, C. H. (1975). “A quantitative approach to content validity.” Personnel Psychology, 28, 563–575.

McGartland, R. D., Berg-Weger, M., Tebb, S., Lee, E. S., ve Rauch, S. (2003). “Objectifying content validity: Conducting a content validity study in social work research”. Social Work Research, 27(2), 94 - 104.

Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2011). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Detay Yayıncılık.

Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2012). Okul Öncesi Eğitim Rehberlik Programı

http://ttkb.meb.gov.tr/dosyalar/programlar/ilkogretim/rehberlik_okuloncesi.pdf adlı internet sitesinden 24.11.2012 tarihinde elde edilmiştir.

Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2013a). İlköğretim kurumları yönetmeliği. “http://mevzuat.meb.gov.tr/html/ilkveokuloncyon0/ilkveokuloncyon0.html” adlı internet sitesinden 26.08.2014 tarihinde elde edilmiştir.

Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2013b). Okul Öncesi Eğitim Programı.

“http://ttkb.meb.gov.tr/www/ogretim-programlari/icerik/72” adlı internet sitesinden 14.10.2013 tarihinde elde edilmiştir.

Işıkoğlu, E. N., Ceren, Ş. Z., (2014). Birinci Sınıfa Başlayan Çocukların, Velilerin ve Öğretmenlerin Okula Uyumlarının İncelenmesi. International Journal Of New TrendsInArts, Sports & Science Education, 3 (2).

Oktay, A. (1980). Metropolitanreadiness testinin İstanbul’da farklı sosyo-ekonomik ve kültürel çevrelerdeki (5-6) yaş çocuklarına uygulanması, Pedagoji Dergisi, 1, 119-138.

Oktay, A. (1983). Okul Olgunluğu. İstanbul : İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları No: 3089.

Oktay, A. & Unutkan, Ö. P. (2003). İlköğretime hazır oluş ve okul öncesi eğitimle ilköğretimin karşılaştırılması (Ed. M. Sevinç). Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. İstanbul : Morpa Kültür Yayınları.

Tavşancıl, E. (2005). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme k.lavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.

Togerson, W.S. (1958). Theory and Methods of Scaling, New York: Wiley.

Turgut, M. F. ve Baykul, Y. (1992). Ölçekleme Teknikleri, ÖSYM Yayınlar", Ankara.

Senemoğlu, N. (2013). Gelişim Öğrenme ve Öğretim, Kuramdan Uygulamaya, Ankara Yargı Yayınevi.

Unutkan, Ö. P. (2003). Marmara İlköğretime Hazır Oluş Ölçeğinin Geliştirilmesi Ve Standardizasyonu. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.

Ülgen, G. (1997). Eğitim psikolojisi. İstanbul: Alkım Yayınevi.

Ünver, G. B., Dikbayır, A., ve Yurdakul, B. (2015). Kesintili zorunlu eğitim ilkokul birinci sınıf uygulamalarının incelenmesi. K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi 23 (4), 1647-1664.

Yavuzer, H. (2010). Çocuğun İlk 6 Yılı. İstanbul: Remzi Kitapevi.

Yazıcı, Z. (2002). Okul öncesi eğitiminin okul olgunluğu üzerine etkisinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 155.

Yılmaz, H. ve Sünbül, A. M. (2003). Öğretimde planlama ve değerlendirme. Ankara: Mikro Yayınları.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.